Franz Liszt (1811-1886) is het archetype van de duivelse virtuoos, de rokkenjager die abbé werd. Als componist stond hij aan de bron van het symfonische gedicht en componeerde hij talloze vernieuwende werken. Onder zijn bekendste werken bevinden zich de Hongaarse rapsodieën, de Études transcendantes, de Années de Pèlerinage en enkele symfonische gedichten. Zijn latere werken bevatten muziek die pas in de 20e eeuw begrepen werd. Liszt verkeerde tijdens zijn leven met de groten der aarde als Paganini, Berlioz en Chopin. Hij onderhield ook een nauwe band met Richard Wagner waarvan hij uiteindelijk de schoonvader zou worden. Behalve componist en pianovirtuoos was hij ook dirigent en vooral leraar van meerdere generaties pianisten. Leo Samama laat zien dat Liszt, samen met o.a. Berlioz, Schubert, Chopin en Mahler, de essentie bepaalt van wat we nu de ‘romantiek’ noemen. In deze stroming stond de allerpersoonlijkste expressie van de allerpersoonlijkste emotie centraal. Het hoorcollege is geïllustreerd met talrijke muzikale voorbeelden. Inhoud H1. Jeugd en eerste reizen H2. Liszt als virtuoos H3. Marie d'Agoult en de Années de pèlerinage H4. Lisztomania H5. Vanuit Weimar met Carolyne von Sayn-Wittgenstein H6. Revoluties en perikelen H7. Orkestwerken H8. Hongaarse rapsodieën H9. De late jaren, de late werken Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie