Als ze haar vriend betrapt met een ander, voelt Lianne zich verloren en verlaten. Een leven alleen, hoe doe je dat? Al jaren knoopt ze relaties aan elkaar omdat ze zich bij een man veilig voelt. Maar nu viert paniek hoogtij. Nadat ze nachtenlang niet slaapt en haar gedachten haar knettergek maken, besluit ze dat het tijd is voor hulp. Op de bank van haar therapeut ontdekt ze dat ze licht moet schijnen op onverwerkte gebeurtenissen uit haar verleden. Wanneer ze de diepte induikt, leert ze wat jezelf accepteren daadwerkelijk betekent. Dan ga ik nu maar eens lekker van mezelf zitten houden is een verhaal over het aankijken van eenzaamheid, de moed vinden om weer iets van je dag te maken terwijl je het liefst zou willen gillen, ongegeneerd zoenen op straat en het loslaten van een grote liefde. 'Lianne Sanders heeft haar hart in de pen zitten. Eerlijk en liefdevol schrijft ze over zichzelf als middelpunt van haar wereld. Soms stralend, soms grauw. Want het leven lijkt mooi, en dat is het ook. Maar soms is het kut.' Lykele Muus 'Lianne beschrijft onze diepste gevoelens en twijfels die gewoonlijk tussen de regels verborgen blijven, die enkel in ons hart leven maar er zo naar verlangen voor één keer gezien en benoemd te worden.' Sarah Domogala 'Van de helende yogamat tot eindeloos praten met een therapeut, van onhandig geflirt in de kroeg tot chronisch liefdesverdriet: Lianne Sanders beschrijft het moderne leven in al zijn facetten. Direct, scherp, grappig en ontzettend eerlijk.' Thomas Heerma van Voss Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie