Waarom sprak Jezus nooit afkeurend over homoseksualiteit? Had dit de discussie niet veel eenvoudiger gemaakt? Dit boek betoogt dat Jezus’ zwijgen geen toeval was, maar logisch voortvloeit vanuit de Wet van Mozes, zoals verwoord in het Bijbelboek Deuteronomium. Uit dat boek wordt namelijk duidelijk dat Mozes zelf zijn eerder geformuleerde, Levitische wetten inzake een verbod op “liggen met een man zoals met een vrouw” alweer had afgeschaft, dus al zo’n 1.000 jaar vóór Christus. Kennelijk vond Mozes gay dus toch wel okay. En Jezus – “de nieuwe Mozes” – daarom ook. Maar niet alleen Jezus en Mozes worden doorgaans verkeerd begrepen: dat geldt ook voor Paulus, die vaak zelfs als “antihomo-apostel” wordt neergezet. Ook dat misverstand wordt in dit boek overtuigend rechtgezet. Maar waarom nú dit boek? Welnu, niet alleen in Nederland lijkt de acceptatie van homoseksualiteit af te nemen, ook internationaal neemt de weerstand vooral vanuit traditioneel christelijke kringen toe. Dit blijkt bijvoorbeeld uit documenten als de Nashville Declaration uit 2017 en de laatste vertaling van de Engelstalige New International Version Bible uit 2011, welke homoseksualiteit “ineens” in de breedste zin volledig afkeurt. Deze ontwikkeling lijkt haar oorsprong te vinden vanuit een gevoel van onduidelijkheid in de Bijbel zelf: daarom nu de hoogste tijd voor meer duidelijkheid. Want waren Mozes, Jezus en Paulus dan werkelijk zo onduidelijk? Nee, zeker niet, maar diverse theologen, kerkleiders en zelfs wetenschappers waren kennelijk niet eerder in staat om het echte, neutrale verhaal te ontdekken. Door dit overtuigend te beschrijven, te onderbouwen en vervolgens een betere visie te bieden, wil schrijver Harry Bosgoed met dit boek bijdragen aan een brede, structurele verandering in met name de christelijke acceptatie van homoseksualiteit. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie