Nieuwe herinneringen

cover 'Nieuwe herinneringen'

Remco Campert

2 april 2019 | Tip van Martijn

Poëzie hoeft niet moeilijk te zijn, of experimenteel. Remco Campert schrijft in het gedicht ‘Poëzie’: Van mooie poëzie heb ik nooit zo erg gehouden / tenzij je niet merkte dat ze mooi was / zoals snel het licht / dat schampt langs een spoorrail / of de sneeuwvlok die smelt op de straatsteen. Zijn bundel ‘Nieuwe herinneringen’ zit vol met dit soort schoonheid.

De dichter lokt je mee het verleden in, zíjn verleden in. Met jazz, oorlog, dode vrienden, eerste keren en gemiste kansen. Je kijkt mee met een jonge Campert die een meisje in Antwerpen de weg wijst – en haar dan zomaar laat gaan. Die na zijn ontmaagding een sigaret rookt zoals hij ze zag doen ‘in de Franse film’. En die zijn oma ziet huilen in 1940: er was iets gebeurd dat mij ontging / een traan op je wang en je zei / toen de radio plechtig zweeg / het is niets / let maar niet op mij.

Je moet wel tegen weemoed kunnen. Maar deze bundel niet lezen, dat zou pas een gemiste kans zijn.


foto panellid Martijn



Martijn

Eindredacteur online Bibliotheek


Willem Frederik Hermans, Peter Terrin en Raymond Carver zijn een paar van mijn favoriete schrijvers. Ik lees vooral moderne Nederlandse literatuur, maar ook poëzie, internationale literatuur en muziek- en sporttijdschriften.

Boeken die de afgelopen tijd indruk op mij maakten: 'Concept M' van Aafke Romeijn, 'Onder een hemel van sproeten' van Alex Boogers en 'Schuld' van Walter van den Berg.


Meer tips van Martijn

Alle tips op een rij?