Quasikristallen

cover 'Quasikristallen'

Eva Menasse

17 maart 2020 | Tip van Sanne

‘Quasikristallen’ is een roman in dertien korte verhalen. Elk verhaal wordt verteld vanuit een ander perspectief, waarbij de hoofdpersoon een grotere of kleinere rol speelt. Zo leren we haar stukje bij beetje kennen. Alhoewel… het wordt al snel duidelijk dat iedereen zijn eigen gekleurde perspectief heeft. En wie kent Xane nu echt?

Het levert een prachtig portret op van een vrouw. Hoe zijn haar relaties met andere mensen – en hoe kleuren die hun beeld van haar? Elk verhaal is een wereld op zich, en ik genoot evenveel van de verhalen en beslommeringen van de vertellers als van de nieuwe inzichten over Xane.

De schrijfstijl greep me vanaf de eerste alinea: prachtig, precies taalgebruik waarin elke bijzin een heel verhaal lijkt te bevatten. Dit maakt dat het boek niet alleen het lezen waard is, maar ook het herlezen!


foto panellid Lotte


Sanne
Titelbeschrijver bij de Koninklijke Bibliotheek

Ik ben voor alles te porren, maar geniet vooral van internationale literatuur, detectives en historische non-fictie. Hoewel een goede memoire ook niet te versmaden is, en historische romans kan ik ook niet laten liggen… kortom: ik ben een alleslezer!

Op dit moment maak ik een literaire wereldreis door van elk land ter wereld minstens één boek te lezen. Zo ontdek ik allemaal nieuwe auteurs en verhalen die ik anders niet was tegengekomen. Op deze manier heb ik recent de boeken van Olga Tokarczuk en Deon Meyer ontdekt – en dat smaakt naar meer!

Boeken die ik zo mooi vond, dat ik er nog steeds van moet bijkomen: ‘Het jongensuur’ van Andreas Burnier, ‘De tienduizend dingen’ van Maria Dermoût en ‘Ademschommel’ van Herta Müller.


Alle tips van Sanne