Sinds ‘Bluets’ van Maggie Nelson in 2009 verscheen, verwierf het een cultstatus. Het oogstte lof, won prijzen en vestigde haar eigen genre: dat van de literaire, associatieve, persoonlijke essayistiek. Het uitgangspunt is een fascinatie met de kleur blauw. In een mozaïek van 240 korte teksten (‘proposities’) met thema’s als verlangen, kunstenaarschap, alcohol, vrouwelijke seksualiteit, plezier en pijn, cirkelt Nelson rondom die betekenisvolle en prachtige kleur. De verteller beschrijft onder andere het pijnlijke einde van een liefdesrelatie en een ernstig ongeluk van een goede vriendin. Ze onderzoekt wat de waarde is van kunst en schoonheid in tijden van groot verdriet. De lezer blijft betoverd achter: hoe is het mogelijk dat iemand in woorden zo dicht bij het onzegbare kan komen? ‘Bluets’ is een rauwe, poëtische, onvergetelijke leeservaring. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie