Een dorp in het groen, aan het grote kanaal dat de Noord- en de Oostzee met elkaar verbindt. Julia, eind dertig, en haar man zijn hier naartoe verhuisd omdat de grote stad te duur is geworden. Ze hopen dat het leven op het platteland overzichtelijker en minder hectisch is. Dat het misschien toch nog lukt met hun kinderwens. Kalm en empathisch volgt de roman Julia, die in het dorp met haar keramiekwinkel en onlineshop een doorstart probeert te maken, en de zestigjarige Astrid, die een opvolger zoekt voor haar artsenpraktijk. Soms kruisen hun wegen elkaar, vaker cirkelen zij onopgemerkt om elkaar heen en doen hun best om hun teleurstellingen voor elkaar te verbergen, en de moed erin te houden. Net als in haar meerdere keren herdrukte debuut De gelukkigen weet Kristine Bilkau op pakkende en invoelbare wijze de verborgen aardverschuivingen, groeiende eenzaamheid en onzekerheid in een (vrouwen) leven neer te zetten. Is er iets verloren gegaan? En wat dan? Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie