Verschillende moderne theologen hebben wel betoogd dat het christendom ontdaan zou moeten worden van Grieks metafysisch denken. Vooral Plato moet het dan ontgelden, wiens invloed de oorspronkelijke boodschap van de Bijbel zou hebben overwoekerd. In dit boek laat dr. Aalders overtuigend zien dat dit een vergissing is. Niet alleen is het van groot belang dat het Nieuwe Testament in het Grieks is geschreven, maar het platonisme diende in de antieke wereld als een voorbereiding op de komst van het christendom. Kroongetuige daarvan is de kerkvader Augustinus, wiens toeleidende weg naar de bekering werd gevormd door de Griekse filosofie, vooral het platonisme. Het christendom overtreft de filosofie van Plato verre door de openbaring van zonde en van verlossing door de menswording van God. Toch heeft het voorbeeld van Augustinus theologen niet alleen in de Middeleeuwen, maar ook in de Hervorming overtuigd van de blijvende betekenis van Plato en van diens filosofische levenshouding van ontvankelijkheid voor het transcendente en eeuwige. Wie het christendom wil ontdoen van die metafysische oriëntatie, misvormt het tot een binnenwereldse ideologie, tot een utopisch project in plaats van openbaring van het eeuwig heil. Voor deze heruitgave is de tekst voorzien van een annotatie door G.H.A. Versluis en een inleiding door ds. H. Klink. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie