Een moeder kijkt vanuit het hiernamaals toe als haar man en drie zoons een weekend doorbrengen in een duinhuis. Anton, de jongste, heeft het initiatief genomen en hoopt op meer dan kaarten en zwijgen. Maar hoe blijf je verbonden als de lijm tussen iedereen is weggevallen? Terwijl er buiten een storm opsteekt en vader Frans onwel wordt, dwaalt Anton door de mistige duinen, opgesloten in zijn familiegeschiedenis en gedachten. Intussen keert de moeder terug naar haar eigen jeugd, naar verlies, stilte en patronen die ze zelf nooit wist te doorbreken. Een indringende en ontroerende roman over families gevangen in zwijgen, en over de vraag of sommige patronen ooit te doorbreken zijn. Met scherp mededogen schetst Rob Waumans de breekbaarheid van een gezin. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie